-Dantelli Çorabım,Kurdale Tokalarım..Çocuktum İşte.´25-08-2010

'Merve K.' forumunda Asminâ. tarafından 16 Temmuz 2012 tarihinde açılan konu

  1. Asminâ.

    Asminâ. <font face="Tahoma"><font color="Black">''Sen beni

    Katılım:
    30 Ekim 2011
    Mesaj:
    7,607

    [​IMG]



    İlk Yıl.
    Kalbim ata ata okul yolunu tutmuştum-k.
    Bir elimde beslenme çantak,bir elimde annemin sıcacık elleri.
    Boynumda ise ogün bana eşlik eden Mataram.
    ' Şimdi düşünüyorumda;
    Dantelli çoraplarım,
    Kuradale tokalarım,
    Beyaz yakalarım..
    Hani nerde hangisi kaldı elimde ? '


    Okulun bahçesine siyah pabuçlarımla attığım o ilk adım.
    Arkadaşlarmın nasıl olacağı telaşı.
    Ah Ah.
    ' Şimdi düşünüyorumda ;
    Annemin elini bırakarak,
    Mataram yerine plastik bir şişe içinden su,
    Beslenme çantamın yerini süslü-püslü çantalar.
    Eskiye dönmek imkansız mı ? '

    Okul müdürümüzün ' Haydi herkes sıraya ' demesiyle içimizi saran korku,telaş,sıkıntı..
    Annelerimizin ellerini bıraktıktan sonra gözlerin dolması,ağlamalar...
    Sonunda tek başına ya önlerde,ya ortalarda ya da en son sıradasındır.
    ' Şimdi düşünüyorumda ;
    Tek başıma evin kapısını çekip okul yolunu tutabiliyorum.
    Annem yok diye ağlamıyorum..
    Bazen ağlamalı mı insan ? '

    Mikrofonu eline alıp uzunca bir konuşmasını yapan Müdürn söz bitimindeki alkışlamalar.
    Bizim ne olduğunu anlayamadığımız fakat kendimizi içinde bulunduğumuz durumu çözme hawalarımız.
    Hani olur ya ´Başımızda kavak yelleri´ tamda öyle bir durumdu benimki-bizimki.
    ' Şimdi düşünüyorumda ;
    Ne konuşmaların özü kaldı,
    Ne kavak yellerinin tadı.
    Peki,yaşatmak gerekmez mi geçmişi ? '

    Rahat ,
    Hazır ol ,
    Dikkat !
    Korkma sönmez bu şafak ..
    Hep bir ağızdan ilk gün heyecanı ile,
    Bilmemezliğin yarım-yamalak ağzı ile söyleme telaşı.
    ' Şimdi düşünüyorumda ;
    İstiklal Marşı´nı ezberleme telaşı yok kimsede.
    Nerede kaldı ağızdaki ilk günlerin en tatlı anları ? '

    Bitiminde sınıfları öğrenip minicik sıralara ite-kalka oturma telaşı.
    Bazılarının anneleriyle ders dinlemesi,
    Bazılarının anne yokluğundan ağlaması ...



    .....


    Eh işte ben böyle özlüyorum geçmişimi,
    Gözlerimin dolu dolu baktığı o yıllarımı.
    ' Şimdi düşünüyorumda ;
    Kim özlemezki en masum anları ? '


    Mrv.
     

Bu Sayfayı Paylaş